برخی نمی توانند زمان حال را بپذیرند.

اکنون پر از عیب و نقص است. بنابراین چنین آدم هایی دست روی دست می گذارند و چشم انتظار آن آینده ی رویایی و روشن می مانند.

آرمان گرایی هیچ اشکالی ندارد، اما انسان یکبار بیشتر زندگی نمی کند.

اگر آنچه را جهان واقع به شما عرضه می کند، نپذیرید، فقط خیال بافی برایتان می ماند، که آن هم در بلند مدت همانقدر رضایت بخش است که آب ریختن بر سطل بدون ته.

نویسنده: مریم غفار | مشاور و روانشناس بالینی