می توانم امروز به مدرسه نروم؟

شروع سال تحصیلی برای کودکان سرشار از حس خوب و هیجان استفاده از لوازم تحریر نو و رنگی، لباس تازه و بازی با هم کلاسی ها می باشد. اما در این میان هستند کودکانی که همواره با این پرسش ذهنی درگیر هستند که چرا باید به مدرسه بروم؟

اما در سنین بالاتر عموما کودک مستقیما این سوال را نمی پرسد و خودش به تنهایی به جواب می رسد که " مدرسه رفتن کار بیهوده ایست "

اما  نمود بیرونی این فکر کودک  به شکل چانه زنی  برای مدرسه نرفتن نمایان می شود. " می توانم فقط امروز را در خانه بمانم "

 اگر والدین علت را جویا شوند کودک می گوید که بیمار است. دلش درد می کند ....و هرگز نمی گوید " زیرا مدرسه رفتن کار بیهوده ایست!"

در اینجور مواقع برخی  از والدین می گویند:  حالا اگر یک روز نرود که اشکالی ندارد. چنانچه والدین کوتاه بیایند، بیشتر  فلسفه ی اشتباه کودک که مدرسه رفتن بیهوده است را در او تقویت می کنند.

بنابراین لازمست والدین مطمئن شوند که کودکشان در خور سن و آرزوهایش دلایل توجیه پذیری در باب مدرسه رفتن پیدا کرده است.

البته گاهی ممکن است کودک به علت خاطرات منفی که از سالهای گذشته دارد علاقه ای به مدرسه رفتن نداشته باشد. مثل هم کلاسی قلدر، ارتباط اجتماعی ضعیف و یا معلم نا مهربان.

اما چنانچه کودک شما اولین سال ورودش به مدرسه می باشد و هیچ تجربه ی آموزشی ناراحت کننده ای نداشته است و از رفتن به مدرسه ممانعت می کند امکان دارد علتش وابستگی به یکی از والدین باشد. با پرسش از کودک علت را جویا شوید و اگر او اظهار دلتنگی کرد به او عکسی مشترک از خودتان بدهید و بگویید هر زمان دل تنگ شدی می توانی به این عکس نگاه کنی و بدانی که من نیز به تو نگاه می کنم. منتظرم از مدرسه برگردی و  از ماجراهایی که داشته ای تعریف کنی.

در میان مواردی که گذشت کودکانی هستند که در گیر هیچ کدام از این مشکلات نمی باشند ولی  هر صبح برای همان روز چانه زنی می کنند. این گروه ممکن است به خاطر خواب آلودگی در فکر فرار از مدرسه و استراحت در منزل باشند.

بنابراین تا فرصت باقیست ساعت خواب کودک را با ساعت مدرسه هماهنگ کنید. می توانید از امشب 15 دقیقه او را زودتر بخوابانید و صبح ها 15 دقیقه زودتر بیدار کنید.